فراسويِِ هرگونه پسند كه در خويشتن مي‌شناسم‏، علايقي كه احساس مي‌كنم، جاذبه‌هايي كه بر من غلبه دارند، وقايعي كه براي‌ام پيش مي‌آيند و فقط برايِ من پيش ‌مي‌آيند، فراسوي بسياري حركات كه مي‌بينم از من سر مي‌زنند، التهاب‌ها و هيجان‌هايي كه جز من كسي دچارشان نمي‌شود، مشتاقانه مي‌كوشم بفهمم با سايرِ آدم‌ها چه فرقي دارم، يا لااقل مبنايِ اين تفاوت در چيست.
آيا ميزانِ ادراكم از ماهيتِ اين تفاوت بر من اين نكته را آشكار نمي‌سازد كه براي چه منظوري به اين عالم آمده‌ام و آورنده‌ي چه پيامِ يگانه‌اي هستم كه براي تحقق بخشيدن تقديرش بايد از سر و جان بگذرم؟ [ناديا، آندره برتون]