1. به شیوه‌ی صفحه‌ی راهنمایِ «شرق»:
توصیه‌هایی برایِ روزه‌دارانِ محترم، حاصلِ تجربیاتِ این چند روز روزه‌داری: برایِ روزهایی که 2-3 دقیقه قبل از اذانِ صبح بلند می‌شوید و فرصتی برایِ سحری خوردن ندارید، برایِ این‌که در طولِ روز دچارِ افتِ نیکوتین و سرگیجه نشوید، یک نوعِ سنگین پیشنهاد می‌شود. برایِ مثال Winston king size یا kent پایه‌بلند و یا اگر هم وسع‌تان رسید، یکی از این Marlboro های king size ِ قرمز را دود کنید و به‌یاد ما فقرا هم باشید. توجه داشته‌باشید که به خاطرِ خالی بودنِ معده در این زمان، لازم نیست هیچ نگرانی‌ای بابتِ دچار شدن به حالتِ تهوع به خود راه دهید.
اما برایِ افطار وضع کمی فرق می‌کند. از آن‌جا که در طولِ روز نیکوتینِ کمی به‌تان رسیده، توصیه می‌شود ابتدا کمی سبک‌تر شروع کنید تا به ریه‌های‌تان شوک وارد نشده و دچار سرفه و عوارضِ جانبی دیگر نشوید. مثلاً pine یا esse ِ menthol مجرب‌اند. علاوه بر این‌که استفاده از انواعِ دیگرِ نمونه‌هایِ menthol باعثِ ایجادِ حسِ خنک و مطبوعی در دهان می‌شود که همین امر کمکِ زیادی به تحریک شدنِ اشتها می‌کند. پس از به جای آوردنِ واجبات و مستحبات و صرفِ افطار، می‌توانید با خیالِ راحت از انواعِ سیگارهایِ سنگین استفاده کنید. از Marlboro و Dunhill و Camel و Davidoff گرفته تا انواعِ سیگارهایِ برگِ Havana.
در هر صورت امیدوارم در این ماهِ مبارک با رعایت این نکاتِ ساده، سلامتِ خود را حفظ کرده و بهره ی کافی و حظِ وافی از برکاتِ آن ببرید.
صلوات.
2. نفرینِ ابدی بر هرچه استادِ پیر و گیرِ ادبیات که بخواهد مرا متقاعد کند که شعرِ نیمایی فقط یک خبط و اشتباه در ادامه‌ی راهِ شاعرانِ «بزرگ»‌ِ کهن است و کسی مثلِ بامداد «اساساً شاعر نیست.»
هم‌چنین مرده‌باد استادِ کارگاهِ عمومی که به‌خاطرِ چند میلی‌متر عریان بودنِ سیم‌ها در اتصالاتِ یک مدارِ چند متری –که چنان بی‌نقص بسته بودم‌اش که شخصِ ادیسون را هم متحیر می‌ساخت- 6 نمره از مجموعِ 20 نمره را از من کم می‌کند.
و به همین نسق، همان نفرین‌ها، ایضاً نثارِ استادِ ریاضی‌ای باد که برایِ استفاده نکردن از انتگرال، قضیه‌هایِ 2 خطی را در 6 صفحه چنان در هم و بی‌ربط اثبات می‌کند که خودِ شیطان هم از آن‌ها سر در نیاورد و توضیح هم هیچ نمی‌دهد.
بش باد!

http://www.sharghnewspaper.com/840714/html/spc4.htm#s307506