مشت مي کوبم بر در
پنجه می سايم بر پنجره ها
!من دچار خفقانم، خفقان
من به تنگ آمده ام از همه چيز
:بگذاريد هواری بزنم
!آی-
!با شما هستم
!اين درها را باز کنيد
:من به دنبال فضایی مي گردم
،لب بامي
،سر کوهی
دل صحرايي
.که در آنجا نفسی تازه کنم
!آه
مي خواهم فرياد بلندي بکشم
!که صدايم به شما هم برسد
!من هوارم را سر خواهم داد
چاره ی درد مرا بايد اين داد کند
!"از شما "خفته ی چند
چه کسی می آيد با من فرياد کند؟

ممنون‌ام، چه‌قدر به‌جا بود!
اتفاقاً این شعر ِ فریدون را مدام با خودم زمزمه می‌کنم:
...‌چه کسی می‌آید