فرمانِ پنجم - هيچ­گاه خودت را به هيچ­كس تحميل نكن.
به­خصوص كه بيش از هرچيزي تويِ دنيا از اين كار بدت بيايد. و اين كه آن آدم احيانا براي­ات مهم باشد. ياد بگير جلويِ تصميم­ها و كارهايِ آني و غير ارادي­ات را بگيري. مثلِ بچه­ي آدم كارت كه تمام شد برگرد سرِ خانه و زنده­گي­ات. بگذار بقيه هم راحت باشند.

پي­افزود: تويِ اين سرما و با همه­ي خسته­گيِ تن­ات آن­قدر پياده راه برو و سيگار بكش تا بفهمي هرچيزي حدي دارد‌، جايي دارد.
پي­افزود 2: سردار جنگل را خيلي دوست دارم. براي­ام خاطره­اي محو و مبهم دارد.