فرمانِ يكم - هيچ‌وقت در ماجراهايِ عشقيِ ديگران دخالت نكن. برايِ هيچ‌كس نه رقيب باش، نه جاكش.
فرمانِ دوم - به يك نفر هميشه تنها راست بگو يا دروغ. گاهي راست گفتن و گاهي دروغ گفتن به هرحال جايي تو را رسوا مي‌كند. اما شق اول كه غير ممكن است. پس هميشه به همه دروغ بگو.

پ.ن.1 بقيه‌ي فرامين به محضِ نزول، به فراخورِ حالِ مومنين به سمع و نظرِ مبارك خواهد رسيد.
پ.ن.2 دارم از خانه بودن مي‌ترسم. گاهي گه گيجه مي‌گيرم كه خطِ قرمزها تا كجا بود؟ و خوب اين دو-سه روز سوتي زياد داده‌ام.
پ.ن.3 راجع به يك موضوعي -كه هنوز هم به نظرِ من بي‌اهميت و احمقانه‌ است، ولي از قضا به چند احمقِ ديگر هم مربوط است- مدت‌‌ها پيش به يك احمق ديگر گفته بودم. گندش تازه درآمده -و جالب اين‌جاست كه خودم هم افتخارِ اين كار را دارم!- حالا اين چندتا احمق چند روزي‌است دهنِ بنده را مورد عنايت قرار مي‌دهند كه آن احمق چرا اين موضوع را مي‌داند و از همه جالب‌تر اين كه بنده را احمق فرض كرده و با اين كه خودم صريحاً به اين موضوع اعتراف كرده‌ام كه خودم موضوع را به آن احمق گفته‌ام، ادعا مي‌كنند خودشان اين ماجرا را از زيرِ زبان‌اش بيرون كشيده‌اند -جل الخالق!- ... اين وسط كي از همه احمق‌تر است؟
الف) اين چندتا احمق
ب) آن يك احمق
ج) الف و ب
د) حسني، امام جمعه‌ي اروميه