چندتايي غلطِ تايپي و ويرايشي در نسخه‌ي «شرق»‌ِ داستانِ «گم شدن در مه» بود كه آن‌ها را تصحيح مي‌كنم. البته اگر حوصله‌اش را داشته باشيد مي‌توانيد متنِ كامل و بي‌غلطِ آن را در يادداشتِ پيشين بخوانيد، در غيرِ اين صورت همين چند اشكال -كه مهمتر از بقيه‌اند- را همان‌جا درست كنيد:
ستونِ سمتِ راست، خطِ سوم: ديده می‌شود مثلِ فرشی => ديده می‌شود. مثلِ فرشی .
ستونِ سمتِ راست، خطِ هفدهم: سوزناكی می‌انبارد را => سوزناكی می‌انبارد- را .
ستونِ سمتِ راست، خطِ بيست و هفتم: رنگ باخته يكی شده. و از ميانِ => رنگ باخته. يكی شده. هيچ شده. و از ميانِ .*
ستونِ سمتِ راست، خطِ هژدهم از پايين: در آن اداره‌ی فكستنی => در آن اداره‌ی فكسنی .
ستونِ سمتِ چپ، خطِ هفتم از پايين: بازدم به اين يكی => بازدم با اين يكی .
ستونِ سمتِ چپ، خطِ چهارم از پايين: دست‌های‌ او را => دست‌های‌ام را .**

٭ جمله‌ي «هيچ شده» -كه گمان مي‌كنم در صفحه بندي به خاطرِ تراز شدنِ ستون حذف شده- در حقيقت برقرار كننده‌ي ارتباطِ منطقيِ جلمه‌ي پيش از خود، «يكي شده» با كلمه‌ي «هيچستان» -كه از زمستانِ اخوان به عاريت گرفته‌ام- در جمله‌ي بعدي است. در نبودِ اين جلمه، استفاده از عبارتِ «هيچستان» برايِ توصيفِ فضا، نامنتظره و غيرِ منتطقي مي‌نمايد.
٭٭ اين هم يك اشتباهِ به‌غايت مهلك. تقريباً در پايانِ نقطه‌ي اوجِ داستان و پيش از ضربه‌ي نهايي، ناگهان بي‌مقدمه يك «او» واردِ كارزار مي‌شود و خواننده‌ي بي‌چاره مي‌ماند، كه اين ديگر كه بود؟
البته به همه‌ي اين‌ها بيافزاييد زير و رو شدنِ همه‌ي پاراگراف بندي‌ها و حذف شدنِ بيش از نيمي از ويرگول‌ها -كه البته گمان كنم اين يكي بيشتر به خاطرِ استفاده‌ي سليقه‌اي، و نه استانداردِ من، از اين علامت است؛ كه اگر شد بعدها راجع به‌اش خواهم نوشت- و تعدادي از نقطه‌ها و در نتيجه به هم ريختنِ جملات. به علاوه تغيير كردنِ رسم‌الخطِ Original داستان.
البته مي‌پذيرم كه بيشترِ اين اشتباهات، جزيي اجتناب ناپذير از كارِ روزنامه -با آن حجم و سرعتِ زياد- است. و نمي‌توان انتظار داشت صفحه‌اي كه در عرضِ چند ساعت «بسته» مي‌شود، بي‌غلط از آب درآيد. اما با توجه به دقت و حساسيتي كه در آقايِ «مهديِ يزداني خرم» دبير سرويسِ ادبيِ «شرق»‌ سراغ دارم -كه نتيجه‌ي ناگزيرش صفحاتِ ارزش‌مند و خواندنيِ ادبياتِِ شرق است- و همين‌طور سطحِ توقع و انتظاراتي كه از اين روزنامه وجود دارد، اميدوارم بعدها در اين مورد -لااقل در صفحاتِ ادبيِ آن- وسواسِ بيشتري به خرج داده شود.

پ.ن.1. شمارنده‌ي جديدي جاي‌گزينِ قبلي كرده‌ام. از صفر شروع كرده. اين يكي اطلاعاتِ دقيق‌تري در اختيار مي‌گذارد و تصميم گيري را برايِ من ساده‌تر مي‌كند.
پ.ن.2. ابزارِ معروفِِ Bloglet را برايِ اطلاعِ ساده‌تر از به‌روز شدنِ وب‌لاگ، در منويِ سمتِ راست گذاشته‌ام. طرزِ كارش را هم كه حتماً مي‌دانيد؛ كافي است آدرسِ اي-ميلِ خود را وارد كنيد. به محضِ به‌روز شدن، نامه‌اي برايِ شما ارسال خواهد شد.
پ.ن.3. فكر مي‌كنم تاثيراتِ انتخاباتِ اخير اندك اندك نمايان مي‌شود. ديگر حتا به بساطي‌هايِ كنارِ خيابان هم نمي‌شود اعتماد كرد. دو سه روز پيش از يكي از همين بساطي‌ها -كه فروشنده‌اش جوانكي ژيگولو بود- فيلمِ «21 Grams» را خريدم. با اطمينان از اين‌كه اگر حتا معيوب باشد، لااقل سانسور نشده است. اما از قضا هم معيوب بود -يا به عبارتي ناخوانا- و هم سانسور شده. بامزه‌ است... نه؟!
«21 Grams» ِسانسور شده، مثلِ آب‌گوشتِ بي‌گوشت است. يا دوغِ بي‌ماست. مي‌توانم بگويم اين «21 Grams» ِاسلاميِ 95 دقيقه‌اي، در نوعِ خود بي‌نظير است. يك تدوينِ جديد، شخصيت‌هايِ به واقع مودب و با شخصيت -كه همه به هم به چشمِ خواهر و برادري نگاه مي‌كنند- و داستاني مضحك و به كلي متفاوت. جداً معتقدم اگر اين Version ِجديد از فيلم در دنيا به نمايش درآيد، در زمينه‌ي كمدي جزوِ موفق‌ترين‌هايِ سينماي جهان قرار گيرد. چه بسا در گيشه‌ هم از نسخه‌ي اصلي موفق‌تر باشد. به شدت مايلم نظرِ خودِ جنابِ «Alejandro González Iñárritu» و «Sean Penn» را در موردش بدانم:

تو با همسرش شام مي‌خوري = You are facking* his wife

گزين گويه (جمله‌ي قصارِ سابق): جهانِ سوم جايي است كه در آن «21 Grams» را سانسور ‌كنند و «Braveheart» را با موسيقي متنِ «Titanic» بنمايانند -در تله‌ويزيونِ "سينما يك" البته.

٭ پي‌افزود: و البته جايي است كه از ترسِ فيلترهايِ مخابرات، از ذكرِ املايِ درستِ اين لغتِ حياتي معذور باشي.

پي‌افزود 2: راستي! اين 40‌امين يادداشتِ اين‌جا بود.